6:46 μ.μ.

Έχουμε νέα Γαλλική Επανάσταση;

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |







Γράφει ο Γιάννης Μήτσιος, πολιτικός επιστήμων-διεθνολόγος, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Ελεύθερης Πατρίδας.


Στην ευρωπαϊκή αλλά και την παγκόσμια ιστορία, το αποτύπωμα της Γαλλίας του Διαφωτισμού, της Γαλλικής Επανάστασης αλλά και του Ναπολέοντα υπήρξε καταλυτικό διότι μετά από τα παραπάνω γεγονότα μια νέα Ευρώπη και μια νέα Γαλλία προέκυπτε. ‘Ετσι, λοιπόν και τώρα είμαστε εμπρός σε μια νέα Γαλλία και μια νέα Ευρώπη, αφού η Γαλλία, από την ώρα που έφυγε η Μεγ. Βρεττανία από την ΕΕ αποτελούν μαζί με τη Γερμανία τους πυλώνες της Ενωμένης Ευρώπης.

Η «νέα Γαλλική επανάσταση», σηματοδοτεί μια νέα στροφή και μεγάλη αλλαγή στο τοπίο της πολιτικής, αφού έφερε τα πάνω κάτω σε σταθερές που ξέραμε μέχρι τώρα. Έτσι πχ:
·         Για πρώτη φορά σε μια μεγάλη χώρα της Ευρώπης, ηττούνται τα παραδοσιακά κόμματα της δεξιάς και των σοσιαλιστών, δείγμα ότι ο κόσμος σιχάθηκε την διακυβέρνηση των περασμένων δεκαετιών και την αποτυχία τους στο να φέρουν πραγματικές αλλαγές, μεταρρυθμίσεις και καλυτέρευση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών.
·         Για πρώτη φορά ο ευρωσκεπτικισμός που εκφράστηκε τόσο από το κόμμα της Λεπέν αλλά και της αριστεράς του Μελανσόν ξεπέρασε το 40%, χωρίς να προσθέσουμε και ένα σοβαρό μέρος ευρωσκεπτικιστών που ψήφισαν Φιγιόν ή και που συνυπάρχουν σε άλλα κόμματα. Πολύ πιθανόν ο ένας στους δύο Γάλλους να αμφισβητεί την ίδια την ΕΕ.
·         Για πρώτη φορά, ένας 39χρονος «αντισυστημικός» (παιδί του συστήματος και των media), κατεβαίνει ανεξάρτητος υποψήφιος πρόεδρος  ιδρύοντας ένα κίνημα, ένα χρόνο πριν τις εκλογές και καταφέρνει να πάρει το 25% των ψήφων και να γίνει πολύ πιθανόν ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας .
·         Για πρώτη φορά ένας πιθανόν Πρόεδρος δεν έχει κόμμα πίσω του αλλά ούτε και βουλευτές στη Βουλή να τον υποστηρίξουν, την ώρα που σε ένα μήνα η Γαλλία θα έχει βουλευτικές εκλογές και ο Πρόεδρος θα είναι όμηρος στην ουσία κομματικών συμφωνιών στη Βουλή και στη Γερουσία, αφού κανένα κόμμα δεν πρόκειται να λάβει π.χ. τους 289 από τους 566 βουλευτές, για να έχει αυτοδυναμία. Η Λεπέν και ο Μελανσόν αν κρατήσουν τα ποσοστά τους θα ελέγχουν το 40% της νέας Βουλής με πάνω από 200 βουλευτές, ενώ το κόμμα των σοσιαλιστών έχει στην ουσία εξαερωθεί ενώ η δεξιά των Φιγιόν και Σαρκοζί κατασπαράσσεται στην ουσία από εσωτερικές διαμάχες.
·         Για πρώτη φορά και ένα πολιτικό σύστημα ενώνεται (προσωρινά),ενάντια σε εκείνους που το απειλούν και το αμφισβητούν στα ίσα. Εν ονόματι της προστασίας της Δημοκρατίας από το κόμμα της Λεπέν η Δεξιά του Φιγιόν, οι Σοσιαλιστές, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γαλλίας, η μισή αριστερά του κόμματος του Μελανσόν, ενώνονται υπέρ του Μακρόν ενώ και η ΕΕ μέσω Γιουνκέρ παρενέβη να δηλώσει ποιον επιθυμεί να ψηφίσει ο γαλλικός λαός

Άρα τι δηλώνουν όλα τα παραπάνω για το μέλλον της Γαλλίας αλλά και της ίδιας της Ευρώπης; 
Μήπως περάσαμε σε μια νέα φάση της πολιτικής επιστήμης, των ιδεολογιών και της ευρωπαϊκής ιστορίας όπως την ξέραμε μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο; Σαφέστατα και ναι. 
Ήδη μετά το Brexit και το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών απεδείχθη ότι οι πολίτες παγκοσμίως  αμφισβητούν πλήρως το σύστημα, τα κομματικά κατεστημένα και γενικότερα την χειραγώγηση των κρατών από πολιτικούς και κόμματα «μαριονέτες» των κυρίαρχων οικονομικών παραγόντων και των διεθνών πολιτικών δομών, αφού στην ουσία ούτε το βιοτικό τους επίπεδο αλλάζει αλλά και η κοινωνική συνοχή των λαών δοκιμάζεται από την μετανάστευση, την τρομοκρατία και την ανασφάλεια.


Μετά τις γαλλικές εκλογές, η Γαλλία θα βγει τραυματισμένη, με κίνδυνο πολιτικής αστάθειας και πόλωσης στο εσωτερικό, την ώρα που βιώνει υψηλή ανεργία, ασθενική ανάπτυξη, οικονομική στασιμότητα και σταδιακή αύξηση του δημοσίου χρέους. Οι ευρωσκεπτικιστές και εθνικιστές αυξάνονται και πληθύνονται αγγίζοντας μέχρι και το 50% σε ευρωπαϊκές χώρες (βλ. Ολλανδία, Αυστρία, Πολωνία, Ουγγαρία κλπ), όπως επίσης αυξάνεται και η αμφισβήτηση της γερμανικής ηγεμονίας που πολύ δύσκολα θα αντέξει να κρατήσει μόνη της το οικοδόμημα της ΕΕ και του ευρώ με ότι αυτό θα συνεπάγεται για το μέλλον της ευρωπαϊκής ηπείρου και των λαών της. 
Η γαλλική επανάσταση του 1789 έφερε ανατροπές, αίμα, τρομοκρατία και τον ίδιο τον Ναπολέοντα που διέλυσε τη Γαλλία και αιματοκύλισε την Ευρώπη για να έρθει μια μεγάλη περίοδος ειρήνης στην Ευρώπη 1814-1914. Για να δούμε τώρα λοιπόν οι άνεμοι της ιστορίας που θα μας οδηγήσουν και τι θα φέρει η «νέα γαλλική επανάσταση»;

3:32 π.μ.

ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟΝ “ΕΚΛΕΚΤΟ”!!! ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ!!!

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |







Τον τελευταίο καιρό στον τοπικό τύπο της Φλώρινας συνεχώς δημοσιεύονται ενδιαφέροντα άρθρα του Νίκου Μέρτζου.
Τι συμβαίνει; Γιατί τα δημοσιεύει σε τοπικές εφημερίδες της Φλώρινας και όχι σε άλλες “μεγάλες” εφημερίδες; Είναι τυχαίο;

Πέρα από τα περί αγάπης για την Φλώρινα και άλλα τέτοια δακρύβρεκτα και συναισθηματικά, ας δούμε τι μας λένε αυτά τα άρθρα.

Δεν μπορώ να ξέρω βέβαια που αποσκοπεί ο Μέρτζος γράφοντας τα άρθρα που γράφει, όπως τα γράφει. Δεν θα αναφερθώ στις προθέσεις του Μέρτζου, τις οποίες δεν μπορώ να γνωρίζω. Με τα παρακάτω σχόλια μου θα αναφερθώ στο πολιτικό αποτέλεσμα που επιφέρουν τα άρθρα. Άρα, μην βιαστούν οι φίλοι του Μέρτζου να με κατηγορήσουν και να με πουν “φασίστα” (όπως κάποτε θα με έλεγαν “Βούλγαρο”, τότε όταν ήταν της μόδας οι “εχθροί” του κατεστημένου να είναι θεωρούνται “μη-ελληνόφρονες”, σε αντίθεση με σήμερα που ως εχθροί του κατεστημένου θεωρούνται οι ελληνόφρονες). 
Δεν στρέφομαι κατά του Μέρτζου! Τα πρόσωπα δεν έχουν τόση σημασία, όσο έχουν τα πολιτικά τεκταινόμενα (τα οποία επέρχονται όποιο πρόσωπο και εάν είναι στην εξουσία). Διερευνώ τις πολιτικές επιπτώσεις των γραφομένων του Μέρτζου, χωρίς να του αποδίδω καμία πρόθεση όσον αφορά την επέλευση αυτών των επιπτώσεων.

Ένα χαρακτηριστικό αυτών των άρθρων είναι ότι είναι υπεράνω των κομμάτων. Ο κόσμος αρχίζει να απομακρύνεται από τα κόμματα, πιστεύοντας ότι “όλοι το ίδιο είναι”, και ότι όποιον και να ψηφίσεις θα εφαρμόσει την σημερινή πολιτική κατηγορώντας τον προηγούμενο. Άρα, κομματικά δεν προσεγγίζεται ο ψηφοφόρος. Οπότε, τα άρθρα κινούμενα υπεράνω των κομμάτων, γίνονται ευρύτερα αποδεκτά.

Άλλο χαρακτηριστικό των άρθρων είναι ότι στηρίζονται πολύ στην ιστορία. Όταν κάποιος δεν παίρνει θέση στα τεκταινόμενα του σήμερα, αλλά γράφει για το παρελθόν, για την ιστορία (χωρίς αναφορά στο παρόν) υπογραμμίζει την παρουσία είτε την δική του, είτε κάποιου άλλου, είτε κάποιας άποψης. Δηλαδή τονίζεται μια παρουσία και υπογραμμίζεται κάτι τι, μένοντας μακριά από τα προβλήματα του σήμερα, η ενασχόληση με τα οποία μάλλον κάποιους θα ευχαριστήσει και άλλους θα δυσαρεστήσει. Άρα, τονίζεται η παρουσία χωρίς να δημιουργούνται εχθρότητες και έτσι αυξάνεται η επιρροή των προβαλλόμενων απόψεων.

Τρίτο χαρακτηριστικό των άρθρων του Μέρτζου είναι ότι κινούνται θεματικά σε έναν ευρύτερο χώρο πέραν του μικρόκοσμου της Φλώρινας, αλλά συμπεριλαμβάνουν τον μικρόκοσμο της Φλώρινας στον χώρο αυτόν και, κυρίως, δημοσιεύονται στην Φλώρινα. Έτσι δεν λαμβάνεται σαφής θέση επί των προβλημάτων της Φλώρινας και δεν δεν δημιουργούνται εχθρότητες. Έτσι, αυτός που υποφέρει λόγω των προβλημάτων της Φλώρινας ακούει κάποιον να στηλιτεύει καταστάσεις και κάπου το χαίρεται. Επίσης αυτός που δημιουργεί τα προβλήματα της Φλώρινας δεν βάλλεται, άρα το χαίρεται. Και ο πέραν των κομμάτων “διανοούμενος” λαμβάνει “τροφή για σκέψη” και αισθάνεται σπουδαίος μιλώντας για τα άρθρα στο καφενείο. Άρα, όλοι είναι ικανοποιημένοι! Και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα εντάξει!

Βλέπουμε λοιπόν να υποδηλώνεται μια παρουσία ασχολούμενη με μεγάλα, πέραν της Φλώρινας, προβλήματα αλλά υπερ-κομματικά και χωρίς αντιπαλότητες.
Αναρωτιέμαι λοιπόν, μήπως μας προκύψει καμία πολιτική “μεγάλη προσωπικότητα” στην Φλώρινα, η οποία θα μας “λύσει” όλα τα προβλήματα, η οποία “προσωπικότητα” θα είναι πέραν και υπεράνω των κομματικών τριβών και μικροπρεπειών. Μην ξεχνάμε ότι ορισμένοι θεωρούν ότι οι “κομματικές τριβές και μικροπρέπειες” είναι για την πλέμπα, τον λαουτζίκο, τον “απλό” ψηφοφόρο. Δεν είναι για τους “αρίστους”, τους “πεφωτισμένους”, τους “εκλεκτούς”. Κάποτε κάποιοι ετοίμαζαν την Μιράντα Ξαφά (απ’ ότι ξέρω ανεψιά της Δοξούλας Λεοντίδου συζύγου του Τάκου Μακρή) να την φέρουν να πολιτευτεί στην Φλώρινα και να μας σώσει. Αυτήν δεν την έφεραν και χάσαμε την ευκαιρία να σωθούμε. Κάπως έτσι έφεραν και τον Λιάνη (εδώ υπήρχε και η ξαδέρφη) και τον Κορτσάρη.
Αναρωτιέμαι μήπως μας προκύψει κάποιος “άφθαρτος”, “πετυχημένος”, “αδιαμφισβήτητος”, “άριστος”, “πεφωτισμένος”, “εκλεκτός”, ο οποίος θα μας σώσει όπως θα μας έσωζε η Ξαφά, και μας έσωσαν οι Λιάνης και Κορτσάρης.
Διότι παίζει και το να διαλυθούν τα Σκόπια, οπότε η Φλώρινα θα αναγκαστεί από παίκτης του παρασκηνίου να βγει στο προσκήνιο.
Και, ασφαλώς, όλα για το καλό μας!!!!!
Και θα υπάρξουν τα γίδια που θα τρέξουν αν προσκυνήσουν και να ψηφίσουν!!!!!!!


ΠρομΥθεύς Αδέσμευτος
Φλώρινα 21 -4-2017